Verleden, heden, toekomst.

Acht maart. Altijd een rare, moeilijke dag…

Drie jaar geleden was mijn opa op deze tijd al een aantal uur vermist. Al bijna de hele dag. Om dan op 9 maart weer gevonden te worden. Kleddernat (het stormde buiten), slapend in een bushokje met z’n fiets erbij. En hij had alleen pijn in z’n portemonnee. God mag weten wat hij daarmee bedoelde.

Op diezelfde dag was mijn nicht Stephanie jarig. Vandaag is ze 16 geworden. Ik weet nog dat ze zich 3 jaar geleden schuldig voelde, dat zij jarig was en dat het eigenlijk een feestelijk gebeuren is, terwijl mijn opa vermist was en misschien wel niet meer werd terug gevonden. Of wel, maar dan met z’n fiets in een sloot. Getver, dan baal je dat je in de buurt van ontiegelijk veel water woont, waaronder een heerlijk meer woont waar je zomers lekker in kan zwemmen.

Best raar. Ik dacht dat ik er goed mee om kon gaan, dat ik er op een manier sterker van was geworden. Al dat gedoe met m’n opa, die vorig jaar overleed. Maar eigenlijk ben ik nog steeds de oude gevoelige ik. Ik huil nog steeds als ik terug denk aan die moeilijke tijden, maar het is dan ook allemaal nog helemaal niet zo lang geleden.

Deze dag zal altijd raar, misschien ook wel moeilijk, blijven. Dat was toen zeker, vandaag nog steeds en over weet ik veel hoeveel jaar denk ik hier nog steeds aan terug. Ik kan niet in het verleden leven, ik wil niet in het verleden leven, ik kan er alleen maar van leren. Al weet ik nog steeds niet precies wat ik er nou van geleerd heb. Ik weet wel dat het iets is. Raar eigenlijk, dat ik niet eens weet wat ik heb geleerd… Later weet ik zeker dat ik op de een of andere manier iets aan deze ervaring zal hebben en dan weet ik ook gelijk wat ik er nou van heb geleerd.

Extreme make-over

Edit: Hier nog wat ‘tekeningen’ van hoe ik het wil hebben. Bureaukant, achter m’n bureau en rechts van m’n kast. Ik zal binnenkort misschien ook nog wat foto’s posten van hoe het nu is.

Ik heb m’n kamer nu al zo’n 4 jaar hetzelfde. En ben het spuugzat. Zacht uitgedrukt. Ik van één deel een foto gemaakt en via Photofiltre heb ik een soort tekening gemaakt met hoe ik het wil. Luckily, steunt mijn moeder mijn ideeën om mijn kamer opnieuw te doen.

Zo is het nu (lelijk, druk, niet persoonlijk) en zo wil ik het ongeveer hebben.

Ik ben helemaal geïnspireerd en weet nu helemaal hoe ik het wil hebben. De aardetint (naja, soort grijs/bruin o.i.d.?) die je al zag op de muren voor het ‘natuurlijke’ en rustige effect en het paars voor het mysterieuze effect wat het toevoegt. Vind ik. Paars schijnt ook goed te zijn voor je creativiteit, traagheid van de geest, een depressie, motivatie en spiritualiteit. Altijd handig, die extra creativiteit en motivatie. Toch!?

Oh, en de tekst die ik boven m’n bed heb geplakt daar komt er waarschijnlijk niet. Wel een andere tekst, maar dat was meer om een idee te krijgen hoe het eruit zal zien. En nee, mijn huidige kamer bestaat niet alleen maar uit die hypnotiserende strepen. Een korte en een lange zijn gestreept en de andere korte en lange zijn licht-appelgroen. Zal wel is een betere foto maken. Dit was alleen wat je ziet als je in de deuropening staat en recht naar voor kijkt.

Volgende »